การซุบซิบมันเป็นแค่ความเห็น ไม่ได้ไปทำร้ายใคร แต่มัน เ ล ว ร้ า ย กว่าการ ข โ ม ย

การเป็นสัตว์สังคม การพูดโกหก หรืออย่างน้อยก็โกหกเพื่อทำให้ผู้อื่นรู้สึกดี อาจจะเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวคนเราไว้ด้วยกัน

เรามักจะเข้าใจว่า “การโกหก” หมายถึง การที่ใครสักคนหลอกลวงเราด้วยคำพูดหรือการกระทำ แต่ความจริงแล้ว การสนทนากันปกติก็เกิดการโกหกขึ้นได้ เwราะเราไม่ได้พูดอย่างที่เราคิดหรือหมายความอย่างนั้นจริง ๆ

สุภาษิตจีน…

การซุบซิบมันเป็นแค่ความเห็น ไม่ได้ไปทำร้ายใคร แต่มันเลวร้ายกว่าการขโมย!

ชายชราคนหนึ่งปล่อยข่าวว่า เพื่อนบ้านเป็นขโมย จนทำให้ชายหนุ่มถูกจับ

หลายวันต่อมา เมื่อได้พิสูจน์ว่าตัวเองบริสุทธิ์ ชายหนุ่มจึงได้รับการปล่อยตัว และตัดสินใจฟ้องร้องชายชราที่กล่าวหาเขาผิดๆ ในศาล

ชายชราขอความเห็นใจผู้พิพากษา

“มันเป็นแค่ความเห็น ผมไม่ได้ไปทำร้ายใคร”

ผู้พิพากษาจึงสั่งชายชรา

“เขียนคำพูดทั้งหมดที่เจ้าพูดเกี่ยวกับเขาลงในกระดาษ ตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ โปรยออกจากหน้าต่างรถระหว่างทางกลับบ้าน แล้วกลับมาฟังคำตัดสินพรุ่งนี้”

วันรุ่งขึ้น ผู้พิพากษากล่าวกับชายชราว่า

“เจ้าจงไปเก็บเศษกระดาษที่โปรยไว้เมื่อวานกลับมาก่อน แล้วจึงค่อยฟังคำตัดสิน”

“ศาลที่เคารพ ผมจะทำได้อย่างไร ป่านนี้ลมคงพัดเศษกระดาษกระจายไปทั่ว ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันปลิวไปไหนบ้าง” ชายชราประท้วง

ผู้พิพากษาจึงตอบว่า

“ในทำนองเดียวกัน คำพูดหรือความเห็นธรรมดา สามารถทำลายชื่อเสียงของคนๆ หนึ่งถึงขั้นที่คนๆ นั้นไม่สามารถกู้คืนได้ ถ้าพูดดีเกี่ยวกับคนอื่นไม่ได้ ก็จงอย่าพูดอะไรเลย”

ผู้พิพากษาหยุดชั่วครู่ ก่อนกล่าวต่อ

“การซุบซิบเลวร้ายกว่าการขโมยทรัพย์สิน เงินทอง เwราะมันขโมยศักดิ์ศรี ชื่อเสียง และความน่าเชื่อถือของคนอื่น ซึ่งเขาไม่อาจกู้กลับคืนมาได้

เมื่อเท้าเจ้าก้าวพลาด ยังกลับมาทรงตัวได้ใหม่

แต่เมื่อลิ้นเจ้าพลาด พูดจาพล่อยๆ ออกไป เจ้าไม่มีวันเอาคำพูดของเจ้าคืนมาได้เลย

สุภาษิตจีน กล่าวไว้ว่า

病从口入, 祸从口出。(อ่านว่า ปิ้งฉงโข่วยู่ ฮั่วฉงโข่วชู แปลว่า โรคเข้าทางปาก ภัยออกจากปาก)

3 สิ่งในชีวิตเรา ที่เราไม่สามารถเรียกร้องให้กลับมาได้

สิ่งแรกก็คือคำพูด

เคยบ้างไหมที่บางครั้งที่เราต้องการที่พูดอะไรสักอย่างที่อยากพูดมากมาย

แต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่เราจะพูดก็ไม่ได้พูดขึ้นมา เป็นเwราะอะไรหรือ

และบางครั้งคำพูดบางสิ่งบางคำเราเองก็ไม่อยากพูด

แต่ดันพูดขึ้นมาเฉย เลย จนบางครั้งยังคิดอยู่เลยว่าเราพูดอะไรที่ทำลายจิตใจคนที่เราพูดด้วยหรือไม่

สิ่งนี้แหละที่เราเองและใครคนอื่นก็ไม่สามารถที่จะย้อนเวลาให้กลับไปแก้ไขอะไรต่อมิอะไรมากมาย

อย่างที่สองก็คือเวลา

อย่างที่บอกว่าโลกเรามันช่างโหดร้าย ไม่ยุติธรรม พอเรา โ ท ษ ใครคนไหนไม่ได้แล้ว

ก็ย่อมที่จะหาเหตุผลที่จะ โ ท ษ ใครสักคน แล้วสิ่งนั้นก็ไม่พ้นโชคชะตา คนบนฟ้า

หรือแม้กระทั่งเวลาที่เราได้เสียไปไม่กี่วินาทีนี่เอง ทำไมเราถึงไม่ โ ท ษ ตัวเราเอง

เwราะเราเองมิใช่หรือที่เป็นคนก่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด

แล้วเราจะไป โ ท ษ ใครคนอื่นหรือ โ ท ษ สิ่งที่ไม่มีใครสักคนที่จะเห็นมัน

เคยหลายครั้งด้วยที่อยากที่จะย้อนเวลาไปในอดีต

เพื่อที่จะแก้ไขในสิ่งที่เราได้ทำลงไป ว่าตอนนั้นไม่น่าจะทำอย่างนั้นออกไปเลย

โอกาส

มันเป็นสิ่งที่ใครหลายคนต้องการ

แต่มันขึ้นอยู่ที่ตัวเราเองนั่นแหละว่าจะสร้างมันขึ้นมาได้หรือเปล่า

หากเราทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้ว เราก็คงจะไม่อยากได้โอกาสจากใคร หรือจากตัวเราเอง

จงคิดไว้เสมอว่า โอกาสมันเกิดขึ้นและมีไว้ให้สำหรับคนที่พร้อมจะรับมันเท่านั้น

แต่คุณย่อมที่จะให้โอกาส ใครที่คุณรักเสมอ เพียงเwราะคำว่า รัก เท่านั้น

กลัวว่าวันหนึ่งเขาคนนั้นจะจากคุณไป จึงพูดเสมอว่าฉันให้โอกาสเธออีกครั้ง

แล้วมันก็จะมีเช่นนี้ไปตลอดเwราะว่าคุณเคยให้เขาไปแล้ว

ครั้งหน้าเขาย่อมที่จะคิดว่าคุณต้องให้อภัย ให้โอกาสเขาอีก

ไม่ทราบชื่อผู้แต่ง

Facebook Comments