ลองหามาหมามาเลี้ยงสักตัวแล้วคุณจะรู้ว่า ” รักแท้ ” เป็นเช่นไร

เรื่องเล่ามีอยู่ว่า… พี่เชษ(นามสมมติ) แกเป็นคนใจดำครับ ชอบยิงนกตกปลาไปเรื่อย แต่ที่หนัก ก็คงเป็นเนื้อหมา แกกินแหลกครับ .

แม่แกบอก มันบาปนะลูก พี่แก ก็ไม่เคยสนใจ คำเตือนของแม่เลย! เมื่อราว 15 ปีก่อน . มีเหตุการณ์ ที่ทำให้แกเปลี่ยนไป ครั้งนั้น มีแม่หมาขี้เรื้อน ตัวหนึ่งครับ มันมักวิ่งไปหาของกิน แถวๆ บ้าน แกบ่อย เwราะบ้านแก . ติดตลาด ผมเคยถามพี่เชษที่กินหมา อยู่บ่อยๆ ว่า ทำไมไม่กินหมา ขี้เรื้อน แกบอก…

“ กินไม่ลงว่ะ ” มีอยู่วันหนึ่ง… เนื้อแห้งที่แกตากไว้ หายไป… พอมองไป ก็เห็นแม่หมาขี้เรื้อน นั้น วิ่งคาบเนื้อตากแห้งของแกอยู่ ความแค้นใจ และการปลิดชีวิต… ที่อยู่ในสันดาน พี่เชษคว้าไม้ ที่ใช้ตีหมาได้ ก็วิ่ง ตามไป อย่างรวดเร็ว พอตามทัน แกก็ทุบไปทีเดียว หมาขี้เรื้อนนั่น ล้มลงชักทันที ( แกบอกว่า หากตี ตรงจุด แค่ไม้เล็กๆ ธรรมดาก็สิ้นใจ ได้ นี่คือคน ตีหมาจนชำนาญ )

พี่เชษทิ้งซากหมา กองไว้อยู่ตรงนั้น โดยไม่ต้องเหลียวหน้าไปดูอีก เwราะ ตีมาเป็นร้อย ก็ไม่มีทางฟื้น และวันนี้ ด้วยความโมโห พี่เชษจะกินหมาขี้เรื้อน ตัวนี้ ที่ดันมากินเนื้อตากแห้ง และมา หยาม ถึงถิ่นของแก! พี่เชษเดินกลับไปที่บ้าน เพื่อเตรียม อุปกรณ์ ในการแล่เนื้อ พร้อมกับสั่ง ให้ผม เฝ้าซากหมาขี้เรื้อนตัวนี้เอาไว้ แต่ผมก็มัวแต่เก็บตะขบ จนลืมดู พอพี่เชษมาถึง ก็โวยวายกับผมว่า ซากหมาหายไปไหน พร้อมกับวิ่งตาม รอยเ ลื อ ด หมาขี้เรื้อนตัวนี้ พร้อมกับ บ่นว่า . “ ทำไมมันไม่สิ้นใจวะ ”

สักพักหนึ่ง! แกก็ได้ยินเสียงหมาเห่า แกก็ตามเสียงไปทันที พอไปถึง ภาพ ที่เห็นคือ หมาขี้เรื้อน กำลังจะสิ้นใจ มันมีลูก ที่ต้องเลี้ยง 5 ตัวครับ วัย กำลังกินนมอยู่… บางตัวก็วิ่งไปคาบเนื้อ ที่แม่หมา ขี้เรื้อน คาบไปฝาก (เห็นกับตา) แม่หมาขี้เรื้อนตัวนี้ มันสิ้นใจแล้วฟื้น คงไม่ใช่ แต่ที่มัน ยังไม่ยอมสิ้นใจก็ เwราะจิตใจอันเข้มแข็ง ของมันที่ ปลุกเร้าเยื่อใย ที่คงเหลืออย่างเหนียว แน่นว่า . ต้องกลับไปให้ได้ เพื่อให้ ลูกมันกินนมครับ!

การตีของพี่เชษนั้น กระทบกระเทือน ถึงหัวสมองแตก เ ลื อ ด สาดเป็นลิ่มๆ แต่มันก็ยัง ลากตัวมันเอง กระเสือก กระสน ล้มลุกคลุกคลาน เพื่อกลับมา หาลูก ของมันจนได้ และสิ่งที่เห็นคือ . การกระทำที่ยิ่งใหญ่ ของความเป็นแม่ ที่รักลูกมากเป็นที่สุด โดยไม่ห่วงตัวจะสิ้นใจ นี่จิตใจอันยิ่งใหญ่ ของแม่ ที่ไม่ว่า สั ต ว์ หรือคน ก็มีจิตใจ เช่นนี้ แม้มันจะสิ้นใจ ก็ขอให้ลูกพวกมัน ได้อิ่มซักมื้อ!

แม่หมาพยายาม อย่างดีที่สุดแล้วครับ ผมไม่อยากจะเชื่อ! นั่นคือ น้ำตา ของ แม่หมาขี้เรื้อนตัวนั้น มันมองผมกับ พี่เชษ เหมือนขอร้อง เป็นครั้งสุดท้าย ที่มันต้องการให้นมลูก ก่อนสิ้นใจ! สายตาของมันเศร้ามาก มันมองผม กับพี่เชษ อย่างวิงวอนทางสายตาที่ขอ ร้องของมัน เพื่อขอให้มัน ได้ให้นมลูก ของมันเป็นครั้งสุดท้าย . ก่อนจะสิ้นใจ!

เพื่อ กลับไปหา ลูกให้ได้… ไม่พูดอะไร . ทุกอย่างจุกอยู่ที่ ลำคอ สายตาพี่เชษ ที่แข็งกร้าว กลับอ่อนโยนลง พร้อมกับมีลูก หมาตัวหนึ่ง วิ่งไปหาแก กระดิก หางให้ แกอุ้มลูกหมาขึ้น พร้อม มองไปที่ สายตา ของแม่หมา ขี้เรื้อนนั้น อย่างสำนึกผิดและพูด คำว่า “ขอโทษ” พูดได้แค่นั้น แม่หมาก็สิ้นใจสิ้นใจ อย่างตาหลับ ผมกับพี่เชษช่วยกัน ฝังแม่หมาตัวนี้ พร้อมๆ กับจิตสำนึก ที่เกิดใหม่ของ พี่เชษ ที่เปลี่ยนไป ราวกับคนละคน

แกรับเลี้ยง ลูกหมานั้นไว้ ทั้ง 5 ตัว และตั้งแต่นั้น แกกลายเป็นคนใจดี ไม่ไล่ ยิ ง นก ยิ ง หมา ยิ ง แมวอีก

พี่เชษกราบ แม่พร้อมพูดกับแม่ว่า… ” แม่ครับ ตอนผมอายุ 16 แม่สอนผม ยังไงนะ สอนอีกหน ได้ไหมครับ ” แม่แกน้ำตาคลอ พูดไม่ออก! คนอื่นเค้ามีชีวิต เหมือนที่คุณมี เค้ามีหัวใจ เหมือนที่คุณมี เค้ามีความรัก เหมือนที่คุณมี

ลองหามาหมามาเลี้ยงสักตัวแล้วคุณจะรู้ว่า ” รักแท้ ” เป็นเช่นไร! ได้โปรดเมตตา โปรด แ ช ร์ เพื่อหวังว่า เรื่องราวนี้ จะเปลี่ยนหัวใจของใครได้อีกหลายๆคน

Cr บทความ : A CALL for Animal Rights Thailand..

Facebook Comments