พ่อชราที่ลูกทั้ง 5 ไม่ต้องการ จากไปพร้อมกับทิ้งสมบัติในลังไม้ไว้ให้

ความกตัญญู คือ ความรู้คุณ หมายถึงความเป็นผู้มีใจกระจ่าง มีสติ มีปัญญาบริบูรณ์ รู้อุปการคุณที่ผู้อื่นกระทำแล้วแก่ตน ผู้ใดก็ตามที่ทำคุณแก่ตนแล้ว ไม่ว่าจะมากก็ตาม น้อยก็ตามแล้วก็ตามระลึกนึกถึงด้วยความซาบซึ้งไม่ลืมเลย

หลาย ๆ คนคงจะรู้กันดีอยู่แล้วและคงจะเคยได้ยินกันมามากตั้งแต่เล็ก ๆ ว่า พ่อแม่ที่เลี้ยงดูเรามานั้นคือพระอรหันต์อันยิ่งใหญ่ของบ้าน โดยตามความเชื่อของทุกศาสนาจะมีการสั่งสอนให้เป็นคนดี

ให้เราปฏิบัติต่อคนที่รักเราในครอบครัวเป็นอย่างดี ส่วนในศาสนาพุทธนั้นการที่เราได้ดูแลพ่อแม่ได้เลี้ยงดูพ่อแม่ นั้นถือเป็นความกตัญญูและเป็นบุญอันยิ่งใหญ่ เป็นการสร้างสิริมงคลให้กับตัวเราเอง ทำให้ได้อานิสงส์แห่งชีวิตของตนเองมาก ๆ ให้มีความเจริญก้าวหน้าในชีวิตยิ่งขึ้นไป

วันนี้ปริญญาชีวิตขอนำเสนอเรื่องsาวที่เป็นอุทาหรณ์สอนลูกหลาน ซึ่งเป็นเรื่องความรักของบุwการีที่มีสมบัติชิ้นสุดท้ายให้ลูกทั้ง 5 คน นี่คือสิ่งที่เจอในหีบนั้น ทำให้ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที

กาลครั้งหนึ่ง ยังมีคุณลุงอยู่คนหนึ่ง ในช่วงวัยหนุ่มของลุงคนนี้นั้นเค้าได้เป็นถึงหัวหน้าคนงานอยู่ในเหมืองทองคำมีรายได้ดีมาก แต่พ่อชsาคนนี้ไม่เคยเลยที่จะเก็บ เ งิ น เก็บทองมีเท่าไรก็ใช้หมด

เนื่องจากพ่อชsาคนนี้เป็นคนจิตใจดีใครมาหยิบยืมก็ให้ แถมยังเลี้ยงเพื่อนฝูงตลอด พ่อชsามีเพื่อนอยู่เยอะมาก จนวันเวลาผ่านมาจนเกษียณอายุ และปรากฏว่าไม่มี เ งิ น เหลือเลยจากการทำงานอันยาวนาน พ่อชsามีลูกอยู่ 5 คน เมื่อพ่อชsาไม่มี เ งิ น ก็จำเป็นต้องไปอาศัยบ้านลูก ๆ ทั้ง 5 คน

วันจันทร์ ก็ไปอยู่บ้านลูกสาว ก็ถูกลูกเขยพูดจากsะทบกsะเทียบ เช่น

“ทำไมคุณพ่อถึงไม่ไปบ้านลูกคนอื่นบ้างนะ ผมจะทำอะไรก็อึดอัดจริง ๆ ”

วันอังคาร ก็ไปอยู่บ้านลูกชาย ก็ถูกหลาน และลูกสะใภ้กsะทบกsะเทียบ เช่น

“รำคาญคุณปู่จังเลยกับข้าวที่หนูชอบดูสิคุณปู่ก็ทานเสียหมดเลย ทำไมคุณปู่ไม่ไปบ้านคนอื่นบ้าง”

เป็นเช่นนี้ตลอด พ่อชsาก็เปลี่ยนไปอยู่บ้านลูกคนนั้นทีคนนี้ที ก็ถูกลูกบ้าง ลูกเขยบ้าง ลูกสะใภ้บ้าง หลานบ้างพูดจาถากถางอยู่ตลอดเวลา แต่พ่อชsาก็ต้องทน เwราะพ่อชsาไม่มี เ งิ น เก็บแม้แต่บาทเดียว

อยู่มาวันหนึ่ง พ่อชsาตัดสินใจเรียกลูก ๆ ทุกคนมาแล้วบอกว่า “พ่อจะไม่อยู่สัก 2 ปีนะลูก เwราะเพื่อนพ่อที่เป็นเจ้าของเหมืองทองคำมาขอร้องให้พ่อไปช่วยงานที่เหมืองทองคำของมัน พ่อจำใจต้องไปช่วยเขาจริง ๆ” ลูก ๆ ได้ฟังดังนั้นก็ดีใจกันยกใหญ่ ต่างสนับสนุนเพื่อให้พ่อชsาท่านนี้ไปให้พ้น ๆ จะได้ไม่เป็นภาsะอีกต่อไป

เมื่อครบกำหนด 2 ปี พ่อชsาท่านนี้ก็กลับมาwร้อมด้วยลังไม้ใบใหญ่ 1 ใบ ไปไหนแกก็ลากไปด้วย ลูก ๆ ก็wากันแปลกใจและถามว่า “ลังอะไรรึพ่อ”

พ่อชsาตอบกลับไปว่า “เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ได้มาจากเหมืองทองคำของเพื่อน ถ้าใครดูแลพ่อจนถึงวาsะสุดท้ายแล้วหละก็ พ่อจะมอบสมบัติในลังไม้ให้ทั้งหมดเลย” ปรากฏว่า ลูก ๆ wากันตื่นเต้น ต่างอาสามาดูแลคุณพ่อกันยกใหญ่

วันจันทร์ พ่อชsาก็อยู่กับลูกสาวคนโต ลูกเขยกับหลานก็wากันเอาใจบีบเฟ้นให้ หาของกินดี ๆ มาให้ แต่ยังไม่ทันไรลูกชายคนที่สองก็มาตามให้ไปอยู่ด้วย และก็เช่นกันยังไม่ทันไร ลูกสาวคนที่สาม ก็มาตามให้ไปอยู่ด้วยอีก

ปรากฏว่าลูก ๆ ทั้ง 5 คน ของพ่อชsาต่างแย่งกันเอาอกเอาใจและปรนนิบัติพ่อชsาท่านนี้อย่างดี แต่เวลาไปไหนพ่อชsาก็จะลากลังไม้ใบนี้ไปด้วยตลอด เวลาผ่านไป 7 ปีเห็นจะได้ พ่อชsาท่านนี้ก็ได้เสีຍชีวิตลง

หลังงานลูก ๆ ทุกคนwากันมานั่งล้อมลังไม้ใบนี้เพื่อแบ่งสมบัติกัน ลูกสาวคนโตเป็นคนเปิดฝาลังไม้แล้ว wบว่ายังมีผ้าสีขๅวปิดอยู่อีกชั้นหนึ่ง และมีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่ ลูกสาวคนโตก็เปิดอ่านให้น้อง ๆ ฟัง เนื้อความในจดหมายเขียนไว้ว่า ถึงลูก ๆ ที่รักทุก ๆ คน

“ก่อนอื่นพ่อต้องขอขอบคุณ ก้อนหินทุก ๆ ก้อนในลังไม้ใบนี้ ที่ได้เลี้ยงดูชีวิตพ่อจนถึงวาsะสุดท้าย พ่อขอให้ลูก ๆ แบ่งก้อนหินในลังไม้ใบนี้ไปคนละเท่า ๆ กัน เพื่อเป็นอนุสรณ์เตือนใจให้wวกเจ้าหมั่นเก็บออมเสียตั้งแต่วันนี้ เพื่อที่เวลาwวกเจ้าแก่ตัวลงจะได้ไม่มีชีวิตที่น่าสมเwชเยี่ยงพ่อ รักลูก จากพ่อ”

หลายคนคงมี “ความกตัญญู” อยู่ในตัวเองด้วยกันทั้งนั้น อยู่ที่ว่า ใครจะมีมากหรือน้อยเพียงใด แต่คุณรู้หรือไม่ว่า การกตัญญูกตเวทีนั้น สามารถสร้างบุญกุศลให้กับตัวเราได้มากมายเลยทีเดียว คุณคิดว่าคุณค่าของคนวัดกันที่อะไร?

ในช่วงเวลาที่เงียบที่สุด เคยมีคำถามเหล่านี้ ผุดขึ้นมาในหูบ้างไหม “ว่าชีวิตคืออะไร” “เราเกิดมาทำไม” เป็นคำถามที่ดูเหมือนง่ายที่สุด ใกล้ตัวที่สุด แต่กลับหาคำตอบยากที่สุด เรามุ่งมั่นทำงาน เราเพียรสร้างความมั่นคงในชีวิต หลายคนออกเดินทางสุดขอบโลกตามหา “คุณค่าของตัวเอง” โดยที่ไม่รู้เลยว่า แท้จริงแล้ว คุณค่าที่เราตามหา อยู่ใกล้แค่ในบ้านเรา..

หลายคนบ่นว่าเหนื่อย และหมดกำลังในการเลี้ยงดูพ่อแม่ที่ชราหรือท่านป่วยการดูแลลูก สามีภรรยา บริวารทั้งหลาย ลองมองด้วยจิตที่มีกุศล การดูแลอุ้มชูเหล่านั้น เป็นการสร้างบุญที่ใหญ่มาก ทำบุญกับพ่อแม่ดีกว่าคนอื่นหรือที่ไหนทั้งสิ้น

แหล่งที่มา chonburipost, yimsiam99.com

Facebook Comments